نکته اول در طراحی، در نظرگرفتن «شبکه بندی راه‌ها» و «هندسی بودن ساماندهی فضایی» است. دو موردی که در ساختار باغ‌های تاریخی ایرانی هم بسیار به آن‌ها توجه شده است. یعنی در فضایی که به عنوان حیاط شناخته می‌شود، محوریت با در نظر گرفتن مسیرهای رفت‌وآمد می‌باشد. سپس در فضای باقیمانده با در نظر گرفتن شکل فضا، باغچه براساس هندسه‌‌ی مناسب طراحی خواهد شد. در این میان می‌توان از گیاهانی مانند شمشاد یا بوته‌های کوچک نیز برای پارتیشن بندی محوطه استفاده کرد.

شبکه بندی راه ها در طراحی باغچه